اهميت شناخت حريم خصوصي نوجوانان را ميدانيد؟ اين مطلب را از دست ن

حريم خصوصي نوجوان ها

 
برخي از والدين، اطلاع از همه ريز و درشت حريم خصوصي نوجوان خود را حق خود مي دانند و مدام در تلاش هستند تا از تمامي کارهاي فرزندشان باخبر شوند، آن هم نه از راه درست، بلکه با کارآگاه بازي. به اتاق نوجوان شان سرک مي کشند، زير تخت، کيف، کمد و حتي برگه هاي موجود در اتاق فرزندشان را وارسي مي کنند، تنها به اين دليل که اگر مدرکي دال بر اشتباه فرزندشان پيدا کردند، سريعتر بتوانند جلوي پيشروي آن را بگيرند. نگراني والدين، بيشتر بر کنترل رفت و آمدهاي نوجوانانشان و ترس از کشيده شدن آنها به بيراه است. اما آيا ورود به حريم خصوصي فرزندان، مانع از بيراهه رفتن فرزندان مي شود؟

تجارب باليني روان شناسان نشان داده است که بسياري از نوجوانان ،  به خاطر مقابله و ستيزه جويي با افراط هاي والديني در مراقبت ها و نشان دادن حس استقلال خود، مجبور شده اند راهي را انتخاب کنند که کاملا مغاير با آموخته ها و خواسته هاي والدين شان است، انتخاب مسيري که صرفا از سر لجبازي و مقاومت در برابر آنهاست.

والدين؛ اول با خودتان کنار بياييد!
بارها و بارها بعد از اين که فرزندان از خانه خارج شده اند وسايل آنها را جستجو کرده و چيزي هم پيدا نکرده ايد. مطمئن باشيد با ردي که از خودتان به جاي مي گذاريد، فرزندتان متوجه حضور شما در حريم خصوصي خودش شده است. اين رفتار کارآگاهي شما از ترس هاي تان سرچشمه مي گيرد. ترس از بي راهه رفتن نوجوان و ترس از ورود به راه هاي خلاف است که باعث مي شود شما کارآگاه شويد. روانشناسان معتقدند که اين نوع ترس ها با بزرگ تر شدن فرزندان رشد کرده و به تشويش هاي ذهني والدين دامن مي زند. روانشناسان رفتارهاي غيرمتعارفي که از اين ترس ها سرچشمه مي گيرد را نوعي وسواس فکري مي دانند که نه تنها به تربيت و اصلاح رفتار فرزندان کمک نمي کند؛ بلکه موجب منزوي تر شدن آنها، مخفي کاري ها و حتي دروغ گفتن به والدين مي شود. روانشناسان توصيه مي کنند که والدين اول بايد با خودشان کنار بيايند و متوجه وسواس رفتاري خود در اين مورد باشند.

بي شک نظارت بر کار نوجوان و اطمينان يافتن از درستي  مسير انتخاب شده، براي والدين مهم و ضروري است، اما مشکل از جايي شروع مي شود که برخي از والدين هيچ محدوده مشخص و يا روش مناسبي را براي اين نظارت نمي شناسند و چه بسا استقلال، آزادي و اعتماد فرزندانشان را، به بهاي نظارت کردنهاي افراطي از دست مي دهند. افراط در نظارت و کنترل فرزندان، انها را از والدين دور و دورتر مي کند، اگر چه آزادي هاي بي حد و مرز هم بي قاعده و خطر آفرين است. مواجه با مشکلات دوران نوجواني، به مانند حرکت برلبه تيغ است، اگر چه مي توان با اتخاذ تدابيري مساعد هم اعمال کنترل نمود و هم به حس استقلال و آزادي انتخاب کودک احترام گذاشت.

احترام به حريم شخصي فرزندان
تمام مدت سعي بر حفظ حريم خصوصي افراد آشنا يا غريبه اي که روزمره با آنها در ارتباط هستيم داريم اين در صورتي است که احترامي براي حريم خصوصي فرزند خود قائل نيستيم. هنگام دريافت پول از عابربانک ها يا پيامک زدن دوستان مان خودمان را به کاري مشغول مي کنيم تا به نوعي به حريم خصوصي آنها احترام گذاشته باشيم اما بدون تعارف بايد بگوييم که در مورد فرزندان اينگونه رفتارها به درستي انجام نمي شود. والدين در تلاش هستند تا از تمام رازهاي فرزند خود باخبر شوند. آن هم از راه درست، بلکه با کارآگاه بازي. برخي از خانواده ها هم اطلاع از همه ريز و درشت حريم خصوصي فرزندشان را حق خود مي دانند. حفظ حريم خصوصي مهارت مادران را طلب مي کند، چرا که فرزندان بيشتر با مادر خود در ارتباط هستند و ناديده گرفتن حريم خصوصي آنها توسط مادران سبب بروز مشکل خواهد شد.

نصحيت و سرزنش را کنار بگذاريد
هنگامي که فرزندتان از مشکلات کوچک و بزرگ خود براي شما مي گويد سعي بر سرزنش و نصيحت او نداشته باشيد، راه ها و تصميم گيري هاي درست را با آوردن مثال براي او توضيح دهيد. بگذاريد فرصت فکر کردن داشته باشد و اجازه دهيد در ابتدا راه درست را خودش تشخيص دهد و انتخاب کند. اگر متوجه رفتار نادرست او شديد به طور غيرمستقيم رفتار او را برايش توضيح دهيد. در مقطع سني خاص بايد اطلاعات درست و کافي نسبت به بعضي مسائل در اختيار فرزندتان بگذاريد و از مطرح کردن برخي موضوعات براي آنها واهمه نداشته باشيد. با در اختيار گذاشتن اطلاعات درست و واقعي به آنها، مي توان اعتماد آنها را جلب کرد. فرزندان در ابتدا شيوه صحيح برقراري ارتباط را از والدين خود مي آموزند و بهتر است قدرت نه گفتن را نيز به آنها بياموزيد. به حريم انتخاب دوست و لباس او احترام بگذاريد و سعي کنيد با رفتار خود رفتار صحيح از غلط را به او نشان دهيد

فاجعه چه زماني رخ مي دهد؟
اکثر فرزندان در دنياي مجازي حضور دارند. اعتقادات خود را مي نويسند و با دوستاني در ارتباط هستند که کنترل اين ارتباطات بسيار سخت است. شايد رفتارهاي غلط والدين يا حتي پيشرفت تکنولوژي باعث شده که فرزندان به دنياي مجازي پناه ببرند. در حال هستند فرزنداني که هنوز يادداشت هاي خود را در دفترچه هاي عقايد ثبت مي کنند. شما مي توانيد با خواندن اين اطلاعات از کم و کيف فکري فرزند خود باخبر شويد اما اگر او بفهمد که شما به حريم کاملا شخصي او، يعني افکارش ورود پيدا کرده ايد، به هيچ عنوان به شما اعتماد نمي کند و اين يعني رخ دادن يک فاجعه بزرگ. پس هيچگاه نبايد فرزندتان بفهمد که شما از افکار، عقايد و يادداشت هاي او مطلع هستيد. از اين اطلاعات براي کنترل و تربيت او استفاده کنيد اما هيچگاه او را متوجه دانسته هاي خود از حريم شخصي اش نکنيد.

نظارت مستقيم مختص دوران کودکي است، نوجوانان معمولا تحمل نظارت مستقيم را ندارند

نظارت غير مستقيم داشته باشيد
نظارت مستقيم مختص دوران کودکي است، نوجوانان معمولا تاب تحمل نظارت مستقيم را ندارند و ممکن است در برابر آن، واکنش هاي بسيار تندي نشان دهند. نوجوان وقتي خودش را تحت نظارت مستقيم والدين بيند، احساس ناايمني کرده و از اين که والدينش براي حريم خصوصي او احترام نمي گذارند و چون کودک با او رفتار کرده و دايما مراقب او هستند، احساس خشم کرده و  شروع به تقابل و تضادورزي با والدين مي کند.

براي اعمال نظارت غير مستقيم به نکات زير توجه کنيد:
* به فضاي فکري و زندگي نوجوان نزديک شويد، نيازهاي او را لمس و درک کنيد. بهتر است درک متقابل داشته باشيد و با نگاه آنها به دنيا نگاه کنيد با در دست داشتن چشم اندازي از مشکلات، بهتر مي توانيد آنها را درک کنيد.

* در حد معقول با نوجوانتان دوست و صميمي باشيد تا آنها راحت بتوانند در مواقع لزوم از شما مشورت بگيرند.

* در پيدا کردن دوست،  او را راهنمايي کنيد، به طور غيرمستقيم از فوايد دوستان خوب و معايب دوستان بد او را آگاه کنيد.

* هيچ گاه نوجوان را با ديگران مقايسه نکنيد.

مهارت نه گفتن را به نوجوان بياموزيد
به جاي ترس و نگراني هاي بي مورد، سعي کنيد مهارتهاي ارتباطي و شناخت او از اصول ارتباط صحيح را افزايش دهيد، به او بگوئيد گاهي گفتن يک نه قاطعانه به درخواست ناموجه ديگران، نشان استقلال و حرمت نفس است. به او يادآور شويد بسياري از افراد ممکن است چارچوبهاي اخلاقي و شخصيتي مناسبي نداشته باشند و بنابر آن نيز رفتار کنند، اما او به عنوان يک فرد اگاه و مطلع بايد بتواند بين درخواست خوب و بد تمايز قائل شود و با دادن پاسخ منفي به خواسته هاي نابجاي ديگران،خود را از بسياري از آسيب ها مصون نگاه دارد.