همه مي دانند که با افزايش سن شنوايي کم مي شود. اما وقتي اين اتفاق براي شما مي افتد، کمي غافلگير مي شويد. در برخي جوامع، يک نفر از هر سه نفر بزرگسال 65 تا 74 ساله، شنوايي شان را از دست مي دهند و تقريبا نيمي از افراد بالاي 75 سال به خوبي نمي شنوند.
شيوه ي زندگي نقش بزرگي در اين زمينه دارد، مانند قرار گرفتن مکرر در معرض صداهاي بلند، سيگار کشيدن و داشتن سابقه ي خانوادگي کاهش شنوايي با افزايش سن. معمولا از دست دادن شنوايي در اثر افزايش سن به آرامي شروع مي شود و به تدريج در هر دو گوش پيشرفت مي کند.
اگر به کنسرت رفته باشيد، ديده ايد که صداي بلند آن فضا سبب زنگ زدن گوش تان شده و براي ساعت ها فشار زيادي بر روي گوش هايتان وارد مي آيد. اين احساس نشانه اي از آسيب دائمي سلول هاي گوش دروني است. مطمئنا بعد از گذشت چند روز احساس خواهيد کرد که همه چيز سرجاي اول قرار گرفته، اما هرگز نمي توانيد اين آسيب را درمان کنيد. اولين علت قابل پيشگيري از دست دادن شنوايي در بزرگسالان، قرار گرفتن در معرض صداهاي بلند است.
يک کنسرت خشن و پر سر و صدا شما را به يک باره ناشنوا نخواهد کرد، اما اگر خودتان را زياد در معرض سر و صداهاي بلند قرار دهيد، آسيب گوش تان بيشتر شده و حتي ممکن است در سنين پايين تر دچار مشکلات گوش شويد. بالا بردن صداي موسيقي در باشگاه ها، گوش دادن به موزيک خشن با صداي بلند، استفاده از ماشين چمن زني بدون محافظ گوش و پايين آوردن پنجره هاي ماشين و بالا بردن صداي موزيک همه از دلايل آسيب شنوايي هستند.
افراد مبتلا به ديابت دو برابر افراد ديگر شنوايي شان را از دست مي دهند. محققان معتقدند که ديابت ممکن است به اعصاب و عروق خوني در گوش داخلي آسيب برساند
متاسفانه از دست دادن شنوايي در نوجوانان و جوانان شايع است. با کسي که کنارتان نشسته با صداي آرام صحبت کنيد و يا صداي موسيقي را کاهش دهيد و يا اگر در محلي با صداهاي بلند کار يا فعاليت مي کنيد، حتما از محافظ گوش استفاده نماييد.
وجود تومور در طول عصب اتصال دهنده ي مغز به گوش و يا در گوش داخلي، مي تواند آسيب قابل توجهي به شنوايي وارد کند، هر چند که اين حالت (وجود تومور در اين بخش ها) شايع نيست. به طور معمول اين تومورها در افرادي که در يک گوش شنوايي شان را از دست داده اند ديده مي شود.
سرگيجه از نشانه هاي وجود تومور در اين بخش هاست. مراجعه ي به موقع به يک متخصص مي تواند تا حد زيادي از بروز مشکلات جدي تر جلوگيري کند.
در حالي که تجربه ي فشار زياد در گوش در هنگام پرواز يا شنا کردن در زير آب کاملا طبيعي است، اما فشار دردناک و يا بي مقدمه، در حالي که تغييري در فشار هوا ايجاد نشده، غير عادي است. تورم گلو يا گوش، شيپور استاش (گوش مياني را به قسمت بالاي گلو متصل مي کند) را باز کرده و از ايجاد توازن در فشار هوا که توسط پرده ي گوش انجام مي شود، جلوگيري مي کند.
ضربه به سر موجب آسيب غيرقابل برگشت به شنوايي مي شود. يک ضربه به گوش مي تواند پرده گوش را پاره کند. ضربه به سر مي تواند کار استخوان هاي گوش مياني را مختل کرده و اگر ضربه شديد باشد، ممکن است به دليل تخليه مايع در گوش داخلي، به طور کامل شنوايي را از بين ببرد.
افراد مبتلا به ديابت دو برابر افراد ديگر شنوايي شان را از دست مي دهند. در حالي که علت دقيق آن ناشناخته است، محققان معتقدند که ديابت ممکن است به اعصاب و عروق خوني در گوش داخلي آسيب برساند. افراد مبتلا به ديابت مي توانند با نظارت دقيق بر قند خون شان، جلوي اين مشکل را بگيرند.
تلاش براي تميز کردن جرم گوش ممکن است سبب فشرده شدن موم در اطراف پرده ي گوش شده و مشکل شنوايي را بدتر کند
بيماري هاي قلبي، بيماري عروق محيطي، فشار خون بالا و کلسترول بالا نيز ممکن است به گوش و شنوايي آسيب برسانند، زيرا اين مشکلات از جريان خون مناسب جلوگيري مي کنند.
بيش از 200 نوع دارو در بازار وجود دارد که مي توانند آسيب شنوايي ايجاد کنند. قبل از اينکه اين داروها را دور بياندازيد، به اين فکر کنيد که بسياري از آن ها مي توانند شما را از بيماري هاي مرگبار مانند سرطان و عفونت هاي تهاجمي نجات دهند. با اين حال بسياري از داروها ممکن است موجب سرگيجه شوند و دوز بالاي آسپرين و داروهاي ضد التهابي غير استروئيدي مانند ايبوپروفن و ناپروکسن مي توانند باعث زنگ زدن گوش (وزوز گوش) و از دست دادن شنوايي شوند.
عفونت گوش مي تواند موقتا باعث مشکل شنوايي، درد، تورم و تخليه مايعات از گوش شود. اگر عفونت به طور مکرر رخ دهد، به خصوص در کودکان، مي تواند به طور دائمي شنوايي را از آن ها بگيرد.

جرم (موم) گوش قابل درمان و پيشگيري است. گوش همه ي افراد موم توليد مي کند، اما در برخي افراد اين ماده بيشتر ترشح مي شود و مشکلي به حساب نمي آيد. جرم و چرک گوش مي تواند از شنيدن صداها به طور کامل جلوگيري کند. تلاش براي تميز کردن جرم گوش ممکن است سبب فشرده شدن موم در اطراف پرده ي گوش شده و مشکل شنوايي را بدتر کند.
کري ناگهاني، بدون هشدار قبلي و يا علت مشخصي بوجود مي آيد. يک فرد مي تواند شب با شنوايي طبيعي بخوابد و صبح با يک گوش ناشنوا از خواب بيدار شود. اين مشکل بايد به سرعت درمان شود. کورتون هاي خوراکي ممکن است همه يا بخشي از شنوايي را بازگردانند. با اين حال، اگر بدون درمان رها شود، دادن پس از 2 تا 4 هفته ناشنوايي دائمي خواهد شد.
استخوان هاي شما از جمله استخوانچه هاي گوش مياني، به طور دائم خود را بازسازي مي کنند. اگر اين بازسازي به طور اشتباه صورت بگيرد، استخوانچه هاي گوش شما بيش از حد سفت شده و ديگر صداها را به درستي هدايت نمي کنند.
سخت شدن استخوانچه هاي گوش مياني در زنان ميانسال شايع تر است. اين حالت به طور معمول از يک گوش شروع مي شود و به گوش ديگر مي رسد. برخي از افراد مبتلا همچنين صداي زنگ، غرش، وزوز، و يا خش خش را در گوش خود احساس مي کنند.
شايد صداي ضربه ي يک مداد يا صداي باز شدن درب يخچال شما را عصبي کند. اگر صداي شير آب باز، راه رفتن روي برگ ها، يا کشيدن برگه هاي کاغذ برايتان دردناک و عذاب آور باشد، ممکن است دچار پرشنوايي باشيد. معلوم نيست که چه چيزي باعث اين مشکل مي شود، اما صدا در مغز افراد پرشنوا به طور طبيعي پردازش نمي شود.
برچسب:
نویسنده: پارسا اکبرینژاد